"AI is een vloek voor Hollywood, maar een zege voor kleine studio’s"
De discussie over AI in de creatieve sector gaat vaak dezelfde kant op: grote studio’s willen kunstenaars vervangen om kosten te besparen. Maar volgens Andrew Price, beter bekend als Blender Guru, nog beter bekend als die gast van de donut tutorials, is dat de verkeerde manier van kijken. Hij vertelt hier over in de Bad Decisions podcast.
Drie mensen kunnen straks een film maken die bijna een Pixar-kwaliteit heeft. Dat is naast een bedreiging voor banen, ook een spannende tijd voor de bestaande machtsposities van Hollywood en andere mediagiganten.
De winnaars van deze revolutie zijn volgens Price de makers die een idee hebben én de energie om dat ook daadwerkelijk te realiseren. Met AI en nieuwe 3D-technieken komt die droom namelijk veel dichterbij.
Permissionless storytelling
In de podcast haalt Price het concept permissionless storytelling aan (vrij vertaald: verhalen vertellen zonder toestemming van een studio of uitgever). Waar je vroeger de goedkeuring van een producent nodig had, kunnen kleine teams nu zelf films en games maken die op hoog niveau concurreren.
Het hoeft niet perfect te zijn. Een origineel en eerlijk verhaal weegt vaak zwaarder dan de honderdste remake met miljoenenbudget.
YouTube en podcasts hebben televisie al ingehaald. Waarom? Omdat ze nichepublieken bedienen en verhalen brengen die aansluiten bij specifieke interesses. Hetzelfde kan nu gebeuren met films en games.
De valkuil van grote studio’s
Ironisch genoeg lopen dus juist de grote studio’s gevaar. Met teams van honderden of duizenden mensen zijn ze log en duur. Kleine studio’s en individuele makers kunnen met AI sneller, goedkoper en origineler produceren. Andrew Price verwacht dat steeds meer getalenteerde artiesten weglopen bij grote bedrijven en hun eigen producties starten.
Hollywood richt zich op massaproducten voor een zo breed mogelijk publiek, wat vaak leidt tot veilige, voorspelbare content. Online creators kunnen precies dat ene nicheverhaal vertellen dat voor jou wél relevant is.
Nieuwe technologie: Gaussian splatting
Naast AI ziet Andrew Price nog een reeks technologische sprongen die de film- en gamewereld volledig kunnen veranderen. Een voorbeeld is Gaussian splatting. Dat is geen AI, maar een nieuwe rendertechniek waarbij scènes worden opgebouwd uit miljoenen puntjes in plaats van traditionele polygonen (vlakjes waar 3D-modellen uit bestaan). Het resultaat: veel stabielere beelden en veel lichtere berekeningen.
Diezelfde aanpak maakt ook volumetric video mogelijk: bewegend 3D-beeld dat je van alle kanten kunt bekijken, alsof je om een hologram heen loopt. Waar dat vroeger log en instabiel was, draait het nu vloeiend en kun je het zelfs vertragen zonder haperingen.
Wat dit betekent voor entertainment
Volgens Price kan dit de manier waarop we films kijken volledig veranderen. Stel je een Mission Impossible voor die je zelf vanuit verschillende hoeken kunt beleven. Jij kijkt de explosie van rechts, je vriend ziet het van boven.
Regisseurs verliezen daarmee deels controle over de compositie, maar het opent een compleet nieuw spectrum aan interactieve cinema.
Daarnaast maakt AI het mogelijk om volumetric video te genereren uit gewone smartphone-beelden. In plaats van een kamer vol camera’s kan een algoritme de ontbrekende hoeken aanvullen. Daarmee komt holografische communicatie ineens binnen bereik van consumenten.
AI als creatieve versneller
Price benadrukt dat AI niet alleen productie goedkoper maakt, maar ook de creativiteit vergroot. Makers kunnen sneller itereren, experimenteren en ideeën tot leven wekken die voorheen onhaalbaar waren.
Een individuele YouTuber kan binnenkort een speelfilm maken die niet concurreert op “perfect hair physics” (de haaranimatie die Pixar jarenlang heeft verfijnd), maar wel een verhaal vertelt dat uniek en persoonlijk is.
Conclusie: de democratisering van 3D
De kern van Andrew Price’s boodschap is simpel: AI en nieuwe 3D-technieken democratiseren film, animatie en game-ontwikkeling. De toekomst ligt niet in nóg grotere studio’s, maar in kleine teams en individuele makers die permissionless durven te creëren.
In plaats van je af te vragen of AI kunstenaars vervangt, kun je je afvragen welke verhalen jíj gaat maken nu de drempel om iets groots neer te zetten, nog nooit zo laag is geweest.
